Achter elk kunstwerk schuilt een verhaal. Een herinnering. Een moment vol emotie. Ontroering of vervoering. Tijdens de laatste expositie van dit jaar toont galerie Bont & Blauw onder de noemer ‘Memories’ schilderijen van Jan van Kempen uit Heythuysen en Mariëtte Verlinden uit Heel en bronzen beelden van de in 2010 overleden Wim Rijvers. De klassiek geschoolde Van Kempen exposeert portretten en vrouwelijke naakten. Hij heeft een realistische manier van werken die hij toont in gouaches, aquarellen en potloodtekeningen. Het zijn intieme werken die het verhaal vertellen van de vrouwen in zijn leven. Tijdens ‘Memories’ toont Van Kempen onder andere portretten van zijn gestorven echtgenote en haar dochter. ‘Een portret is per definitie intiem’, vindt hij. ‘Ook als je het in opdracht maakt. Je probeert door de huid heen te dringen. In een portret zie je het leven van de persoon terug.’
Mariëtte Verlinden zuigt de kijker als het ware haar landschappen in met haar bijzondere composities. Het heel eigen licht van de seizoenen accentueert ze met haar kleuren en bijvoorbeeld het gebruik van zilverpapier. Foto’s die Mariëtte als herinnering aan haar wandelingen maakt gebruikt ze voor haar schilderijen. Mariëtte: ‘Vaak resulteert dat in een serie over één onderwerp; het worden studies van kompositie, vorm en kleur.’ Mensen ontbreken op haar schilderijen. Mariëtte: ‘Ik wil de stilte niet verstoren.’
De werken van Wim Rijvers vormen in meerdere opzichten herinneringen. Ze herinneren natuurlijk aan hun overleden maker. Maar ze weerspiegelen ook zijn appèl om te kiezen, om ergens voor te stáán. Zijn werk is wars van mode en trends. Misschien dat het daarom nog altijd actueel is, ook na zijn overlijden. Op een harmonische en esthetische manier laat Rijvers zijn maatschappelijke betrokkenheid zien. ‘Kunst mag geen pose zijn. Kunst moet echt zijn’, vindt Edithe, zijn weduwe. De klein plastieken van Wim die zij bij galerie Bont & Blauw toont zijn geladen met waarachtigheid. Daarom zullen ze nooit achterhaald worden door de tijd.